آخرین خبرها

فرازی از زندگینامه دکتر علی رحیمیان

  • چهارشنبه,10 خرداد 1396
  • کد خبر: 398
  • اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

 

 دکتر رحیمیان فرهیخته ای سرشار از عشق و علاقه به دامپزشکی ایران بود که در کمال بزرگ منشی و گشاده دستی خانه ملکی خود را به جامعه دامپزشکان ایران اهدا نمود و نامش همواره بر تارک جامعه دامپزشکی خواهد درخشید.

 

دکتر علی رحیمیان در سال 1300 شمسی در محله قدیمی شاهپور تهران متولد شد، پدرش حاج محمد از بازاریان مشهور و مادرش نیز ‏فرزند یکی از بازرگانان ایرانی بود که با روس ها تجارت و داد و ستد گسترده ای داشت.

دکتر رحیمیان دوره ابتدایی را در دبستان ایمان به پایان ‏رساند و سپس در دبیرستان دارالفنون، بزرگترین و بهترین مدرسه آن دوران ثبت نام کرد، او دوران دبیرستان را در این ‏مدرسه و دبیرستان اسلام پشت سر گذاشت و بعد با شرکت در کنکور سراسری در رشته دامپزشکی دانشگاه تهران قبول و فارغ ‏التحصیل این رشته شد.

‏با پایان تحصیلات عالیه، دکتر رحیمیان به خدمت سربازی رفت که آن زمان برای پزشکان، دامپزشکان و ‏دندانسازان یک سال بود و پس از آن برای کار در وزارت کشاورزی اقدام کرد ولی کاری از پیش نبرد تا اینکه به شهرداری تهران ‏رفت و ساماندهی کشتارگاه تهران را برعهده گرفت.

وی در کتاب خاطراتش نوشته: 'می بایست استخدام وزارت کشاورزی می شدم، ‏زیرا وزارت کشاورزی هزینه تحصیل چند سال دانشجویان را می داد که در مقابل بتواند آنها را به استخدام خود در آورد، ولی ‏وزارت کشاورزی بودجه کافی برای این کار نداشت، بعد از 2 یا سه ماه دل به دریا زدم و یک جلد پایان نامه خود را دردست گرفتم ‏و از رئیس دفتر شهردار وقت ملاقات در خواست کردم، خدمت آقای شهردار رسیدم، پایان نامه را نشان دادم و گفتم در ‏ایران تمام کشتارگاه ها زیر نظر وزارت کشاورزی است ولی کشتارگاه تهران از سوی شهرداری اداره می شود و من که تخصص ‏دارم مایلم خدمتی به شهرداری و کشتارگاه کنم و با این سخنان بود که وی به کشتارگاه تهران رفت و این مجموعه را که ‏شرایطی بسیار بدی نیز داشت به خوبی و موفقیت ساماندهی کرد.‏

وی سپس وارد صنعت دام و طیور شد و فعالیت های گسترده ای را در این حوزه انجام داد و ‏شرکت های متعددی را در این حوزه با کمک دوستان و شرکای دیگر راه اندازی کرد که از جمله این شرکت ها می توان به شرکت اصیل، ‏مرغداران ایران، سهامی خوراک دام پارس، اشراق - لابراتورهای سیانس- جی آر سی اشاره کرد.

وی همچنین نخستین دکتر دامپزشکی بود که خارج از کار ‏دامپزشکی سمت مدیرکلی را دریافت و پست ریاست اداره بهداشت و کنترل مواد غذایی را برعهده گرفت.

علاوه بر کارهای ‏گسترده در صنعت دام و طیور او وارد صنایع غذایی و صنعت تولید روغن نباتی هم شد و توانست مجموعه های بزرگی مانند روغن ‏نباتی قو، پارس و جهان را به همراه دیگر شرکای خود تاسیس کند، مجموعه های صنعتی که هزاران کارگر داشتند و راه اندازی هرکدام ‏تحولی مهم در صنایع غذایی کشور محسوب می شد. ‏

فعالیت های صنعتی، پژوهشی و علمی دکتر رحیمیان در طول بیش از 60 سال در حوزه پرورش دام، طیور، آبزیان و ‏خوراک دام و نیز به عنوان کسی که در طول این سال ها در راه اندازی ‏بیش از ده ها شرکت به صورت مستقیم و غیرمستقیم نقش داشته باعث شد تا از او به عنوان یکی از بنیانگذاران نوین این صنایع در کشور یاد شود.

این کارآفرین بزرگ در کنار فعالیت های صنعتی، گام ‏های مهمی نیز در حوزه امور خیریه برداشته که از آن جمله می توان به ساخت دبیرستان و بیمارستان خیریه الوند قزوین در سال 82 به عنوان تنها بیمارستان فوق تخصصی در استان که سالانه پذیرای بیش از 100 هزار بیمار است، اشاره کرد.

دکتر رحیمیان و مرحوم همسرش را می توان یکی از افراد موثر در شکل گیری آسایشگاه سالمندان کهریزک نیز نام برد که همیشه کمک به آن مجموعه را در سرلوحه برنامه های زندگی خود قرار داده بود.

وی در تاسیس و شکل گیری مدرسه علوی (رفاه) با مرحوم برادرش حاج عباس رحیمیان اصفهانی نیز همکاری نزدیکی داشت و پیش از انقلاب نیز از اعضای هیئت امنای این مدرسه به شمار می رفت.

او فرهیخته ای سرشار از عشق و علاقه به دامپزشکی ایران بود که در کمال بزرگ منشی و گشاده دستی خانه ملکی خود را به جامعه دامپزشکان ایران اهدا نمود و نامش همواره بر تارک جامعه دامپزشکی خواهد درخشید.

مراسم تشییع و تدفین دکتر علی رحیمیان در بیمارستان خیریه رحیمیان الوند برگزار و در همان مرکز نیز در کنار همسر مرحومش به خاک سپرده شد./س ا

انتهای پیام

خواندن 211 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در اخبار روز

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی